Δημοσιεύτηκε την:
| |

Εθνικό Σχέδιο. Του Νίκου Χατζηνικολάου

Εθνικό Σχέδιο. Του Νίκου Χατζηνικολάου

Η πρόσφατη δημόσια παραδοχή, από ηγετικά στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, των μεγάλων λαθών που έκαναν στη χώρα μας τα τελευταία τρία χρόνια, βυθίζοντάς την στην ύφεση και στην ανεργία, οδηγεί τους Ελληνες πολίτες στη διατύπωση ενός απλού και εύλογου ερωτήματος: Γιατί δεν διορθώνουν, λοιπόν, οι δανειστές μας, έστω και τώρα, αυτά τα προφανή και αποδεδειγμένα λάθη; Γιατί επιμένουν στην ίδια ατελέσφορη και αναποτελεσματική πολιτική; Μήπως η αυτοκριτική τους είναι στην πραγματικότητα υποκριτική; Μήπως παραδέχονται το «λάθος» εκ των υστέρων, απλώς και μόνο για να λειάνουν την οξύτητα και την ένταση των κοινωνικών αντιδράσεων που γεννούν οι επιλογές τους; Και ακόμη: Η ελληνική κυβέρνηση τι θα πράξει τώρα προκειμένου να αξιοποιήσει αυτή τη νέα ευνοϊκή για τη χώρα μας εξέλιξη; Θα διεκδικήσει την άμεση διόρθωση της λανθασμένης πορείας ή θα αποδεχθεί μοιρολατρικά τη συνέχισή της; Θα επιδιώξει τη χαλάρωση της πρωτοφανούς, άγριας λιτότητας ή θα συνεχίσει να ανέχεται τους αποτυχημένους σχεδιασμούς της τρόικας;

Η ΘΕΩΡΙΑ ότι μέχρι τις γερμανικές εκλογές του φθινοπώρου η χώρα μας πρέπει να τηρήσει στάση αναμονής, παραμένοντας στην ουσία «ακίνητη» και κρατώντας ακόμη και την… αναπνοή της, για να μη δυσκολέψει την επανεκλογή της κ. Μέρκελ, είναι επιεικώς απαράδεκτη. Και προκαλεί μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη το γεγονός ότι έχει γίνει ευρέως αποδεκτή, ιδίως στο εσωτερικό των τριών κομμάτων που μετέχουν στην κυβέρνηση Σαμαρά. Τι λένε, δηλαδή, όσοι προωθούν ή έστω αποδέχονται αυτή τη λογική; Να μείνουμε ακίνητοι μέχρι το φθινόπωρο παρακολουθώντας τη χώρα να βυθίζεται; Να μη διεκδικήσουμε ούτε καν τη στοιχειώδη διόρθωση των αστοχιών του μνημονίου, ενώ ακόμη και οι εμπνευστές του πλέον τις ομολογούν; Να συνεχίσουμε αδιαμαρτύρητα μια πορεία που οδηγεί την οικονομία μας όλο και πιο χαμηλά στη σκάλα του κακού και την κοινωνία στη δυστυχία και την απελπισία;

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ δηλώσεις στη Real news του κ. Ελί Κοέν, συμβούλου του αναμενόμενου στην Αθήνα Γάλλου Προέδρου κ. Ολάντ, ότι «κανείς δεν πιστεύει πως η Ελλάδα θα γίνει ξανά μια χώρα που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει το φορτίο του χρέους της» και ότι «αυτό σημαίνει πως κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν η κατάσταση βελτιωθεί, θα έχουμε ένα νέο πρόγραμμα για τη χώρα και το ζήτημα του χρέους θα αντιμετωπισθεί», είναι εξόχως αποκαλυπτικές. «Θα έχουμε κάποια στιγμή», λέει ο κ. Κοέν, «αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους, όμως αυτή η αναδιάρθρωση θα εξαρτηθεί από τις προσπάθειες της Ελλάδας να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις». Και ο Γάλλος αξιωματούχος συνεχίζει: «Αρα ένα “κούρεμα” θα γίνει υπό προϋποθέσεις. Δεν θα προσφέρουμε άλλη μείωση χρέους στην Ελλάδα. Αυτό το δώρο θα συσχετίζεται με σαφή πρόοδο στις εθνικές μεταρρυθμίσεις». Παράλληλα -και αυτό έχει μεγάλη σημασία- ο κ. Κοέν παραδέχεται ότι «με τη γνώση που έχουμε σήμερα ίσως θα μπορούσαμε να μην είχαμε αποφασίσει να ζητήσουμε από την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει αυτά τα σκληρά μέτρα σε 2 χρόνια, αλλά σε 3 ή σε 4».

ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ προφανές ότι οι δανειστές μας βλέπουν πλέον καθαρά και παραδέχονται δημόσια ότι η σημερινή μας πορεία, η πορεία που μας επέβαλαν, είναι αδιέξοδη. Και συζητούν μια νέα, γενναία διαγραφή χρέους. Ζητούν όμως, και όχι άδικα, να δείξουμε και εμείς στοιχειώδη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και κυρίως αποφασιστικότητα. Να αναγνωρίσουμε δηλαδή επιτέλους και εμείς τα δικά μας λάθη και να τα διορθώσουμε. Να σταματήσουμε να λέμε συνεχώς μεγάλα λόγια. Να περάσουμε στις πράξεις, στα έργα. Να πολεμήσουμε, για παράδειγμα, τη φοροδιαφυγή των μεγαλοκαρχαριών και των λαθρεμπόρων, που όλο τους… απειλούμε, αλλά ποτέ δεν τους ενοχλούμε! Να προχωρήσουμε στην αναδιάρθρωση και στο «μάζεμα» του αδηφάγου δημόσιου τομέα, για το οποίο συζητάμε και περιοριζόμαστε σε… καταγραφή της σπατάλης από τότε που υπουργός Οικονομικών ήταν ο Γ. Παπαθανασίου! Να δημιουργήσουμε ένα ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον, χτυπώντας τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία! Να αξιοποιήσουμε δημιουργικά τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, που ποτέ μέχρι σήμερα δεν καταφέραμε να απορροφήσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό! Να ψηφίσουμε τον νέο νόμο για τις μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις, που η… τύχη του αγνοείται, ενώ η διαβούλευση τελείωσε τον Νοέμβριο! Να προωθήσουμε μια συνολική και ριζική λύση και όχι πάλι πρόσκαιρα «μπαλώματα» για λίγους, στο θέμα των «κόκκινων» δανείων, που περιλαμβανόταν στην αναθεώρηση του μνημονίου τον Μάρτιο του 2012, αλλά έμεινε στα χαρτιά… Να κάνουμε επιτέλους πράξη ένα προσεκτικά σχεδιασμένο, με διαφάνεια και με αναπτυξιακά κριτήρια, πρόγραμμα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και του εθνικού μας πλούτου.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ να διαπραγματευτούμε με την τρόικα, εδώ και τώρα, ενωμένοι και αποφασισμένοι, τη χαλάρωση της λιτότητας για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Η καθημαγμένη ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει τις γερμανικές εκλογές… Οι αντοχές της έχουν εξαντληθεί. Τα έχουμε ξαναγράψει και ξαναπεί. Είναι επιτέλους η ώρα για ένα ρεαλιστικό ελληνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, που θα αντικαταστήσει το κατά κοινή ομολογία αποτυχημένο μνημόνιο των δανειστών και θα βάλει ξανά τη χώρα στον δρόμο της προόδου. Μπορούν επιτέλους οι πολιτικοί μας να πάψουν να καθυστερούν; Μπορούν να βάλουν το εθνικό συμφέρον μπροστά και πάνω από το κομματικό ή το προσωπικό; Μπορούν να αρθούν στο ύψος των δραματικών περιστάσεων;



πηγή

7 σχόλια :

  1. Αυτό είναι συστημική προπαγάνδα.
    1) Η τρόικα δεν επέβαλε λιτότητα στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.
    Η τρόικα ζητάει λεφτά. Αυτά που έχεις συμφωνήσει ότι θα βρεις. Το που
    θα τα βρεις είναι δικό σου εσωτερικό θέμα. Εαν η εκλογική πελατεία σου
    είναι οι εφοπλιστές, οι καναλάρχεις και τα ειδικά μισθολόγια, μοιραία η λιτότητα θα χτυπήσει τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.
    2) Απο πουθενά δεν προκύπτει ότι μετά τις Γερμανικές εκλογές η χώρα μας θα τύχει διαφορετικής αντιμετώπισης από τους δανειστές. Αυτά είναι φήμες που διαδίδουν τα παπαγαλάκια του συστήματος ώστε καλμάρουν τον ασθενη για να συνεχίσει να δέχεται το φάρμακο αδιαμαρτύρητα.
    Απο τη στιγμή που βάλαμε στο τραπέζι των ''διαπραγματεύσεων'' τους υδρογονάνθρακες, απολέσαμε κάθε ελπίδα ουσιαστικής μείωσης του χρέους μας και άρα ανάκαμψης της οικονομίας μας. Εσείς θα διαγράφατε χρέος ενός φτωχού αν ξέρατε οτι σε καμιά δεκαριά χρόνια ο φτωχός θα γίνει εμίρης ?
    Άρα το λογικό είναι ότι η εξαθλίωση μας θα συνεχιστεί μέχρι να αντλήσουν και την τελευταία ενεργειακή μας σταγόνα(που τόσο μεγάλη ανάγκη έχουν ειδικά οι Γερμανοί)
    Στην πραγματικότητα αυτά που κερδίζουν από την εξαθλίωση μας είναι ψίχουλα γιά αυτούς αλλά η ιδέα είναι να μας κρατήσουν σε αυτή την κατάσταση όπου ο αγώνας μας γιά επιβίωση θα επισκιάζει την κατάσχεση της περιουσίας μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε, κάποτε λοιπόν θα πρέπει να πούμε και ένα ΟΧΙ στα σχέδιά τους !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 1)
    Ο ακρογωνιαίος λίθος της σύγχρονης δημοκρατίας είναι η ελευθερία του τύπου (sic!). Είναι αναμφισβήτητο ότι η βάση της δημοκρατίας είναι ο λαός και η λειτουργία της δημοσιογραφίας συμβάλλει στη δημιουργία πολιτών με ορθή και πλήρη ενημέρωση για τα τεκταινόμενα τόσο του τόπου όσο και της υφηλίου. Υπό αυτό το πρίσμα, όταν η ποιότητα της πληροφορίας εσκεμμένα ή ακούσια υποβαθμίζεται, αντιστοίχως υποβαθμίζεται και η ίδια η δημοκρατία καθώς οι πολίτες στερούνται της ικανότητας να προσανατολιστούν από κοινού προς τη σωστή κατεύθυνση, που δεν είναι άλλη παρά ανθρωποκεντρική. Καλύτερα να κάνεις το σωστό πράγμα λάθος (γιατί μόνο από τα λάθη μαθαίνει ο άνθρωπος) παρά να κάνεις το λάθος πράγμα σωστά.

    Είναι οξύμωρο το γεγονός ότι σήμερα βομβαρδιζόμαστε από χιλιάδες πληροφορίες μέσα από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το διαδίκτυο και τον έντυπο τύπο, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγη ώρα να μπορούμε να σχηματίσουμε γνώμη επί παντός επιστητού, αλλά δυστυχώς η τεκμηρίωση των πληροφοριών μας είναι ελλιπής. Είμαστε ημιμαθείς, αλλά έχουμε άποψη, η οποία τις περισσότερες φορές δεν είναι καν δική μας, αλλά την αναπαράγουμε ως στείρα φερέφωνα και αυτό είναι επικίνδυνο για να εκτεθούμε, αλλά κυρίως εκθέτουμε την ίδια τη δημοκρατία.

    Ο έλληνας ξοδεύει καθημερινά τέσσερις ώρες και είκοσι έξι λεπτά μπροστά στην τηλεόραση, σύμφωνα με στοιχεία της GB Nielsen Media Research και αφορά τα έτη 2011-2012. Αυτό από μόνο του μετατρέπει την τηλεόραση σε πανίσχυρο μέσο για την διαμορφούμενη κοινή γνώμη στην Ελλάδα. Αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι στο ίδιο το μνημόνιο προβλέπεται φασιστικά (χωρίς δημόσια διαβούλευση) η επιβολή ψηφιακού σήματος σε όλη την επικράτεια, αντιλαμβανόμαστε ότι έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζει το σύστημα το τι βλέπουμε, πότε και πόσοι. Αλήθεια, ποιες οι δυνατότητες πληροφόρησης για το διαχειριστή της ψηφιακής τηλεόρασης και γιατί δε γίνεται λόγος; Γιατί κόπτονται τόσο; Η απάντηση είναι απλή: είναι το μόνο μέσο που μπορεί να προπαγανδίσει, να τρομοκρατήσει, να αποπροσανατολίσει και να αγκυλώσει το λαό! Η εγχείριση στο μυαλό του έλληνα πρέπει να γίνει με ακρίβεια χιλιοστού και για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι απαραίτητη η επεξεργασία πληθώρας δεδομένων. Θέλει προσοχή η παλιοράτσα μας που επιβιώνει στα βάθη των αιώνων και δεν μπορούν με τίποτε να ξεκάμουν. Γι’ αυτό και οι τηλεοπτικοί μας αστέρες αμείβονται πλουσιοπάροχα. Είδατε τα τρία αυτά χρόνια της αποσύνθεσης του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού, πολιτιστικού και εκπαιδευτικού ιστού, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ που να του δίνεται βήμα στα πάνελς να ομιλήσει στα πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια για την κρίση και να μην έχει στον ήλιο μοίρα; ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ που να πεινάει; ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ρακένδυτο; ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ άνεργο; Φυσικά και όχι. Τουναντίον, μόνον οι χορτάτοι πρέπει να μιλούν γιατί αυτή είναι η δουλειά τους: να αποπροσανατολίζουν και να τρομοκρατούν. Ο φόβος είναι η χειρότερη μορφή βίας σύμφωνα με τον Γκάντι. Νομίζω πως όλοι συναινούμε, εκ πείρας πλέον.
    Ας παρατηρήσουμε, λοιπόν, τις τεχνικές που εφαρμόζουν σαν να μη μας αφορούν τα δημοσιογραφικά λεγόμενά τους. Γιατί, όταν αρχίζεις να σκέφτεσαι κριτικά πχ «γιατί να λένε αυτό που λένε τώρα» παύουν να έχουν επιρροή επάνω σου. Δεν αποδέχεσαι τίποτε και προσπαθείς να διαβάσεις πίσω από τις λέξεις. Ας αναρωτηθούμε: Τι θέλουν από ‘μας και μας φορτώνουν το σκληρό δίσκο με αυτές τις πληροφορίες; Ας ξυπνήσουμε. Μαθαίνουμε ο,τι θέλουν να ξέρουμε και να αναπαράγουμε στους συνανθρώπους μας, προκειμένου να διαμορφώσουνε την κοινή γνώμη κατά το δοκούν των αφεντικών τους, που και αυτοί έχουν άλλα αφεντικά εντός της πυραμίδας. Η δουλειά του δημοσιογράφου, όμως, είναι να δημοσιοποιεί γεγονότα και όχι να διαμορφώνει την κοινή γνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 2)
    Θα σας παραθέσω μερικά απλά παραδείγματα που χρίζουν προσοχής για το πώς παρουσιάζονται τα «γεγονότα»: Υπουργικό συμβούλιο κεκλεισμένων των θυρών. Η δημοσιογράφος που στέκεται έξω από κτήριο που διεξάγεται το συμβούλιο μας μεταφέρει το κλίμα και το τι ειπώθηκε στο συμβούλιο. Πρώτα απ’ όλα, το κλίμα που επικρατεί πώς το γνωρίζει αφού δεν είναι μέσα; Δεύτερον μας διαβάζει το ανακοινωθέν του συμβουλίου σαν είδηση-ρεπορτάζ δικό της, ενώ της τα έχουν υπαγορεύσει. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι έγινε παρά μόνον οι παρευρισκόμενοι. Σε άλλες περιπτώσεις επικαλούνται πρωθυπουργικούς κύκλους για την διαρροή της «είδησης» ή έντονες φημολογίες. Αντιλαμβάνεστε εύκολα ότι αυτή δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά κοροϊδία του πολίτη και σχηματισμός εντυπώσεων. Η βουλή έχει 300 βουλευτές. Τους διακόσιους δεν τους γνωρίζουμε, εκτός αν ασχολούμαστε καθημερινά με το σπορ. Πως τυχαίνει στα τηλεοπτικά παράθυρα να βγαίνουν μονίμως οι 30-40 από αυτούς; Οι άλλοι φωνή δεν έχουν; Μόρφωση, γνώση, άποψη, ευγλωττία; Η κοινή γνώμη διαμορφώνεται από μια χούφτα ανθρώπους. Αφήστε τις διαμαρτυρίες που δεν καλύπτονται τηλεοπτικά, τα κοινοποιηθέντα νούμερα διαδηλωτών που είναι πάντα κουτσουρεμένα, τις πραγματικές ειδήσεις από τη Ρωσία, τη Συρία και τον κόσμο που δε φτάνουν ποτέ στα αυτιά μας. Βέβαια, πως αλλιώς θα μπορέσει ο Υπ. Εξ. της Ελλάδος να καταδικάσει, ως σφουγγοκωλάριος των συμμάχων, το καθεστώς Άσαντ και να δηλώσει αλληλεγγύη προς τους αντικαθεστωτικούς ισλαμιστές; Πώς θα γινόταν αλλιώς, αν ο έλληνας πολίτης έβλεπε τη φρίκη των κομματιασμένων παιδιών, τους βιασμούς, το διαχωρισμό δια της βίας των γειτονιών σε χριστιανικές και μουσουλμανικές, τους πέρα από κάθε νοσηρή φαντασία βασανισμούς των στρατιωτών του Άσαντ.
    Διαβάστε τα σοκαριστικά λόγια του πρώην αρχισυντάκτη των Νιού Γιόρκ Τάιμς, Τζων Σουΐντον (John Swinton), σε δεξίωση που παρατέθηκε προς τιμήν του όταν του ζήτησαν να κάνει πρόποση για τον ανεξάρτητο τύπο: «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται Ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας δε θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφουμε. Εσείς, επίσης παίρνετε ικανοποιητικός μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο…. Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο…. Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες»*.
    Και για βάλουμε και το τελευταίο κομμάτι του παζλ στη θέση του, ορίστε η δήλωση του 98χρονου σήμερα Ντέιβιντ Ροκεφέλερ (David Rockefeller) στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ το 1991 στο Μπάντεν της Γερμανίας: «Είμαστε ευγνώμονες προς την "Ουάσινγκτον Ποστ", τους "Νιου Γιορκ Τάϊμς", τα περιοδικά "Τάϊμ" και "Νιούζγουικ" και άλλες μεγάλες εκδόσεις, των οποίων οι διευθυντές συμμετείχαν στις συναντήσεις μας, και σεβάστηκαν την υπόσχεσή τους να είναι διακριτικοί μαζί μας, επί σχεδόν σαράντα χρόνια... Θα ήταν αδύνατο να καταρτίσουμε το σχέδιό μας για τον κόσμο, αν είμαστε εκτεθειμένοι στα φώτα της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά ο κόσμος είναι πιο σύνθετος και είναι έτοιμος να βαδίσει προς μια παγκόσμια κυβέρνηση... Η υπερεθνική κυριαρχία μια διανοούμενης ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από την εθνική αυτοδιάθεση που εφαρμόστηκε τους προηγούμενους αιώνες»**.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. 3)
    Ο τόπος μας έχει βγάλει άφθονους εφιάλτες, το γνωρίζουν και τα γίδια. Τέτοιους βρήκαν και πάλι για να κάνουν τη δουλειά τού μισάνθρωπου πατέρα τους. Ο τόπος, όμως, τούτος, πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει, στάχτη και μπούλμπερη να γίνει, χίλια κομμάτια να μας πουλήσουν, είναι γη ηρώων και θα γεννά πάντα Μεγαλέξανδρους, Πατροκοσμάδες και Καποδίστριες. Ας αναλογιστούν οι καλοθελητές το κακό που έχουν κάνει στον τόπο για να φάνε το παντεσπάνι τους και ας μετανοήσουν πριν να είναι αργά. Η συνείδησή τους είναι ο δικαστής τους. Οι έλληνες ήταν πάντα μακρόθυμοι και μεγάθυμοι. Ένα πράγμα, όμως, έχω να μεταφέρω στον κάθε έναν κίτρινο δημοσιογράφο ξεχωριστά μέσα από τα λόγια του Άγιου γέροντος Παϊσίου: «Υπάρχει και Θεός. Τον Θεό που τον έχεις βάλει»;

    Ηλίας Γ. Σχορετσανίτης
    Οικονομολόγος, Msc

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κ. Σχορετσανίτη,

    εάν επιθυμείτε στείλτε μου το mail σας στο chriskourouzidis@gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενδιαφερουν...

Τα δικα σας σχολια

Διαβαστε Επισης:

Τελευταία Άρθρα

Άρθρα με τα περισσότερα σχόλια

Τυχαία άρθρα

Top Stories

Εγγραφη στο Newsletter

Η διαδικτυακη μας κοινοτητα :